میون این همه کوچه که به هم پیوسته
کوچه قدیمی ما، کوچه بن بسته

ترانه را همیشه زمزمه می کنم و نگاهی می اندازم به دور دست های خاطره.
ایرج جنتی عطایی از ترانه سرایانی ست که ترانه هایش همیشه در ذهنم است.
کم نیستند ترانه های این ترانه سرا که خاطره ساز نسل من شدند.

ترانه همسفر را می شنوم، همراهش به سالهای جوانی سفرمی کنم!

تو از کدوم قصه ای که خواستنت عادته
نبودنت فاجعه بودنت امنیته

صدای آوازخوان در گوشم طنین می اندازد، گوگوش پرچم دار آوازخوان های ایران.
باخودم فکرمی کنم کاش بانوی آواز مانده بود و نرفته بود تا اسطوره اش باقی می ماند.

آوازخوان های محبوبم هر کدام ترانه ای از ایرج جنتی عطایی درکارنامه دارند.
ویگن..

آن گل سرخی که دادی
درسکوت خانه پژمرد
آتش عشق و محبت
در خران سینه افسرد

این روزها مشغول بازی در فیلمی هستم به نام " صد سال به این سال ها " به کارگردانی
سامان مقدم. قسمتی از این فیلم در پیش از انقلاب می گذرد. من و خانم معتمد آریا نقش
زن وشوهری را داریم که بسیار به هم نزدیکند، در سکانسی از این فیلم من و فاطمه
معتمدآریا را نشان می دهد دریکی ازکلاپ های قبل از انقلاب که جشنی به مناسبت سالگرد
ازدواجمان گرفته ایم، آنجا شخصی به جای آقای عارف می خواند، ترانه ای که اجرا می شود
ترانه ایست از آقای جنتی عطایی.

ای خدا آه ای خدا
از توی آسمونا
گوش بده به درد من
که می خوام حرف بزنم
...

صحنه بسیار صحنه تاثیرگذاری ست و بعید می دانم کسی درآن صحنه تحت تاثیر قرار نگیرد
و اشک نریزد.

می خواهم بگویم ایرج جنتی همیشه زنده است همیشه حضور دارد، عطر ترانه هایش خاطره ها
را عطرآگین می کند.
آقای جنتی عطایی از کسانی ست که ترانه را به مردم کوچه وخیابان پیوند داد. ترانه در یک دوره ای دارای ادبیات و کلمات فاخری بود ولی از یک دوره ای درواقع کلمات شکسته شد و از همان دوره مردم با ترانه ارتباط بیشتری برقرار کردند، ترانه ها را زمزمه کردند و ایرج جنتی عطایی ازپیشگامان این حرکت بود.

کتاب زمزمه های یک شب سی ساله را ورق می زنم ، به یاد عشق دوران دبیرستانم افتاده ام.
این حس عاشقانه را تقدیم می کنم به ایرج جنتی عطایی ترانه سرای خاطره ساز.

رضا کیانیان
خرداد 1386