با تو رفتم ،

از اینجابا تو گفتم ،

از فردابا تو رد شدم

از غمهابا تو پریدم ،

تا آخر دنیا ...

با تو پریدن ، دفتری ست آزاد و رها برای نوشتن از ایرج جنتی عطایی . دفتری که در آن به زبان ساده به بیان و بحث در مورد ترانه ها و شعرها و آثار بیادماندنی او می پردازیم . آثاری که سالشمار دقیقی از فراز و نشیب های مردم و سرگذشت یک سرزمین زخم خورده است ، آثاری که همیشه و همیشه از قصه های حقیقی من و تو خلق شده اند و مانده اند . آثاری که بسیار می توان از آنها نوشت و به آنها پرداخت . هنوز بسیاری او را نیافته اند و کلامش را پیدا نکرده اند و نتوانسته اند با او و کارهایش نزدیکتر و صمیمی تر شوند و دریابند که او تصویرگر زندگی خود آنهاست ، تصویرگری صادق و متبحر در به تصویر کشیدن ما . در این دفتر به سادگی از عمق وسیع ترانه های ایرج می نویسیم ، به سادگی از معنای غنی آثارش می گوییم و به سادگی می گوییم : که با سادگی ای مانند خود او و آثارش ، می توان حرفهایی زد که در آن دغدغه ، فردای جهان و انسان باشد . دغدغه ، پیچ و خم های عشق باشد در وجود یک عاشق و احساس درد و شادی باشد در بطن یک جامعه . اینجا دفتری ست ساده از ما تا ایرج .راحت می نویسیم تا راحت بخوانیم و راحت به پل زیبای کلام و اندیشه ی ایرج وصل شویم و به آسانی بالا برویم و با او و نگرانی ها و علایقش ، که همانا خواستها و نگرانی های بسیاری از ماست ، بیشتر و بهتر و نزدیکتر آشنا شویم . با تو پریدن ، دفتری ست برای پریدن با آثار او به اوج بلند انسانیت و عشق و ایستادگی . پروازی فرحبخش و زیبا و خاطره انگیز برای من و تو و همه ی ما . پروازی بلند تا آخر دنیا ، تا فردا.